Książka do czytania Meander Horror

Recenzja w Týdeníku Rozhlad: Mordercy i drapieżcy – w odrzutowcu!

Sprawdzony duet Jana Nejedlýego (1971; słowa) i Jaromíra Plachýego (1986; zdjęcia) powraca z nową książką! Właściwie z parą nowych książek: jedną książką, jedną broszurą. Pod tym samym tytułem ukazało się w praskim wydawnictwie Meander. Po pierwsze , „Tři naháči na tryskáči” , kolejny dodatek do serii „Repolelo”, przeznaczonej dla osób nieumiejących czytać w wieku od drugiego do czwartego roku życia. Książka, w której barwna wizualność wyraźnie zwycięża, jedynie powoli i nieśmiało towarzyszona zabawnymi ośmio-, sześcio- lub czterowierszami, a może pierwszymi rymami w rodzaju „Mireček / syreček” lub „Hamišánky / papišánky”. Więcej niż Jan Nejedlý, to ogólne doświadczenie, folklor, liryczne kamyki osadzone w wartkim strumieniu mowy dekad, a może nawet (pół) stuleci. I oczywiście, działa to nie tylko w przypadku niemowląt, ale także ich rodziców; chyba że z jakichś pragmatycznych powodów zaszczepili w sobie symboliczne dziecko.

Jeśli utkną, prawdopodobnie nie spodoba im się druga z zapowiadanych nowości, zbiór, którego nie można nazwać bardziej trafnie: Czytelnik Horroru . Duet autorski Nejedlý-Plachý celuje tutaj w wyższą grupę wiekową, w przybliżeniu osiem do dwunastu lat. Po prostu dla tej szerokiej grupy, która lubi jeździć na kemping latem i w góry zimą, a wieczorem, pod osłoną ciemności, jej członkowie opowiadają wszelkiego rodzaju straszne historie, historie grozy, historie o krwawych, obelgi, historie o morderstwach i brutalne historie przy dogasającym ognisku lub w ciepłym pomieszczeniu. Zdecydowana większość z nich jest głęboko zakorzeniona we współczesnych legendach miejskich, folklorze miejskim, który został wprowadzony do szerokiej publiczności w warunkach domowych na przykład przez Petra Janečka lub Adama Votrubę. Nejedlý z pewnością czerpie z nich, ale jego niespokojna twórcza natura nie zadowala się „kradzieżami”; Upiększa je, oprawia i okrasza zabawnymi sentencjami narratora itd. Ale co najważniejsze: w praktyce i w teorii, czyli w punkcie zbiegu wszystkich tych opowieści, mówi jedno: jeśli istnieją jakieś lęki, to zawsze idą w parze z zabawą. Lęki w świecie fikcyjnym zyskują dodatkową jakość – i znikają w świecie rzeczywistym. To rozwiązanie sprawdza się niezależnie od wieku czytelnika, niezależnie od tego, czy ma sześć, czy sześćdziesiąt sześć lat.

Radim Kopáč, Autor jest krytykiem literackim i artystycznym.