Meander Co powiedziała długa chwila

Chory Jakub spędził długi czas w domu w łóżku i strasznie się nudził...
Był tak znudzony, że niemal poruszał wzrokiem wskazówkami zegara, mając nadzieję, że czas będzie płynął szybciej i że jego mama w końcu wróci z pracy. A potem ta długa chwila zmaterializowała się – nagle wyłoniła się z tarczy zegara na ścianie…
A ponieważ długie chwile najlepiej spędza się na opowiadaniu historii, zabrała się do tego. I jak umiała opowiadać historie!

Viola Fischer napisała ten baśniowy debiut jako uznana poetka. Jej historia zabiera nas na afrykańską pustynię, do dżungli, do cyrku i do domu, w którym można się bawić w jeszcze mniejszym domu. Opowieści Violi oparte są na baśniowej fantazji, ale zawierają wiele rzeczy, za którymi tęsknimy w życiu codziennym: miłość, sprawiedliwość, przygodę, a nawet sztukę.

Narrację Długich Chwil uzupełniają oniryczne obrazy Jana Híska, które zdają się lekko, lekko wyłaniać z baśni, a może nawet z jeszcze bardziej odległych krain baśni...

Ale nie dajcie się zwieść, powstają one w bardzo trudnej technice zwanej mezzotintą, która jest unikatowa w książkach ilustrowanych. Autor starannie i długo rzeźbi obraz na gładkiej miedzianej płycie, a Ty zyskujesz jego odcisk, a raczej – przebłysk wyobraźni grafika. Zarówno fabuła, jak i obrazy przenoszą Cię w baśniowy świat.